Park Etnograficzny w Toruniu

Park Etnograficzny przy Muzeum Etnograficznym im. Marii Znamierowskiej-Prüfferowej w Toruniu- to wyjątkowe miejsce położone niemal w samym centrum miasta, zaledwie kilka minut spacerem od toruńskiej starówki. Jest to jeden z najbardziej niezwykłych skansenów w Polsce, ponieważ tradycyjna wieś została odtworzona w sąsiedztwie miejskich murów i zabytkowej zabudowy Torunia.

Na terenie parku zgromadzono autentyczne budynki wiejskie pochodzące z różnych regionów dawnej Polski północnej – z Kujaw, ziemi chełmińskiej, Kociewia, Kaszub oraz Borów Tucholskich. Można zobaczyć drewniane chałupy, stodoły, spichlerze, kuźnię, wiatrak, karczmę oraz warsztaty rzemieślnicze. Budynki zostały przeniesione do Torunia i zrekonstruowane w taki sposób, aby tworzyły obraz dawnej wsi z końca XIX i początku XX wieku. Szczególne wrażenie robią bogato zdobione kujawskie chaty oraz drewniane zabudowania gospodarcze otoczone sadami, ogródkami i wiejską zielenią.

Wnętrza budynków wyposażono w oryginalne meble i sprzęty codziennego użytku. W izbach można zobaczyć drewniane łóżka, malowane skrzynie posagowe, stoły, kredensy, kołowrotki oraz narzędzia związane z tkactwem i pracami domowymi. Zachowano także dawne piece, kuchnie i elementy wyposażenia gospodarskiego. Dzięki temu zwiedzający mogą zobaczyć, jak wyglądało życie mieszkańców kujawskiej czy kaszubskiej wsi ponad sto lat temu. W warsztatach prezentowane są również narzędzia używane przez kowali, stolarzy i innych rzemieślników.

 

Spacer po skansenie przypomina podróż w czasie. Pomiędzy budynkami prowadzą piaszczyste ścieżki, a wokół znajdują się ogródki przydomowe obsadzone dawnymi odmianami roślin. W sezonie odbywają się tutaj liczne wydarzenia plenerowe, kiermasze sztuki ludowej, pokazy dawnych rzemiosł, koncerty muzyki tradycyjnej oraz rodzinne „Niedziele w skansenie”, podczas których można zobaczyć dawne prace gospodarskie i spotkać twórców ludowych. Dzięki temu Park Etnograficzny nie jest jedynie ekspozycją zabytkowych budynków, ale żywym miejscem prezentującym kulturę i codzienność dawnej polskiej wsi.

 

Muzeum Ziemi Puckiej im. Floriana Ceynowy- Skansen "Zagroda Gburska i Rybacka" w Nadolu

„Zagroda Gburska i Rybacka” -  to oddział Muzeum Ziemi Puckiej im. Floriana Ceynowy, położony nad Jeziorem Żarnowieckim w kaszubskiej miejscowości Nadole. Skansen powstał, aby ocalić tradycyjną zabudowę i kulturę mieszkańców tych terenów, szczególnie w okresie przemian związanych z planowaną niegdyś budową elektrowni jądrowej nad Jeziorem Żarnowieckim.

Najważniejszym elementem skansenu jest XIX-wieczna zagroda gburska, czyli gospodarstwo należące do zamożnej kaszubskiej rodziny. W centrum znajduje się wielopokoleniowa chata mieszkalna otoczona zabudowaniami gospodarczymi. Obok można zobaczyć kamienną piwnicę do przechowywania żywności, studnię z wyciągiem kołowrotowym, piec chlebowy, warzywnik, pasiekę, gołębnik oraz tradycyjne zabudowania gospodarcze. Całość tworzy obraz dawnego kaszubskiego gospodarstwa, w którym niemal wszystko podporządkowane było pracy na roli i hodowli zwierząt. Duże wrażenie robi także rozległa stodoła oraz wielofunkcyjna obora. Pod jednym dachem znajdowały się niegdyś pomieszczenia dla koni, bydła, owiec, trzody chlewnej i drobiu. Do obory dobudowano wozownię, gdzie przechowywano sprzęt wykorzystywany podczas prac polowych. W stodole prezentowane są dawne maszyny rolnicze oraz wystawy związane z życiem mieszkańców regionu.

 

 

Wnętrza chaty zostały wyposażone w autentyczne meble i sprzęty codziennego użytku. Można zobaczyć drewniane łóżka, malowane skrzynie posagowe, stoły, kredensy, naczynia kuchenne oraz przedmioty związane z tkactwem, przędzeniem i domowymi pracami gospodarskimi. Zachowane wyposażenie pokazuje, jak wyglądało życie kaszubskiej rodziny na przełomie XIX i XX wieku. W pomieszczeniach gospodarczych zgromadzono także narzędzia rolnicze, sprzęt rybacki oraz przedmioty używane podczas codziennych prac w gospodarstwie.

Skansen wzbogacono również o zrekonstruowaną chatę rybacką z sieciarnią, niewielką remizę strażacką z zabytkową sikawką oraz wiatę dla maszyn rolniczych. Dzięki temu można poznać nie tylko życie kaszubskich gospodarzy, ale także mieszkańców utrzymujących się z rybołówstwa nad Jeziorem Żarnowieckim.