Dania, Helsingør - Zamek Kronborg czyli monumentalny Zamek Hamleta

Zamek Kronborg - znany na całym świecie jako „zamek Hamleta”, należy do najbardziej niezwykłych miejsc w Danii. Potężna renesansowa twierdza stoi tuż nad cieśniną Øresund, w najwęższym miejscu między Danią a Szwecją. Przez setki lat kontrolowała jeden z najważniejszych szlaków morskich Europy. Każdy statek przepływający przez cieśninę musiał płacić duńskiemu królowi specjalne cło, dzięki któremu Dania stała się niezwykle bogata. Właśnie dlatego w XV wieku powstała tutaj imponująca forteca, która później została przebudowana przez króla Fryderyka II w reprezentacyjny renesansowy zamek.

 

 

Największą sławę Kronborg zawdzięcza jednak literaturze. To właśnie tutaj William Shakespeare umieścił akcję swojego najsłynniejszego dramatu — „Hamlet”. W sztuce zamek występuje pod nazwą Elsinore, czyli angielską wersją nazwy Helsingør. Do dziś nie ma pewności, czy Shakespeare kiedykolwiek odwiedził Danię, ale zamek był już wtedy znany w całej Europie jako symbol potęgi i królewskiego przepychu. Atmosfera miejsca idealnie pasowała do historii pełnej zdrady, śmierci i duchów. Ciekawostką jest też fakt, że Kronborg wielokrotnie płonął i był odbudowywany. Największy pożar wybuchł w 1629 roku i zniszczył dużą część wnętrz. Później zamek został odtworzony niemal w całości, zachowując swój renesansowy charakter. Dziś znajduje się na liście światowego dziedzictwa UNESCO i pozostaje jednym z najważniejszych symboli Danii.

Największe wrażenie robi jednak samo położenie zamku. Stojąc na murach można zobaczyć Szwecję po drugiej stronie cieśniny, obserwować promy przecinające Øresund i poczuć chłodny wiatr znad morza.

Pozostałe wpisy o Danii:

Kopenhaga - tutaj

Rungsted - tutaj

Helsingør - tutaj

Dania, Helsingør — między morzem, średniowieczem i światłem Øresundu

Do Helsingør przyjechałam pociągiem z Rungsted późnym popołudniem, jadąc cały czas wzdłuż wybrzeża Øresundu. Im dalej na północ prowadziła kolej, tym bardziej morski i surowy stawał się krajobraz. Za oknami pojawiały się małe porty, plaże, łodzie i spokojne nadmorskie miejscowości. Sam Helsingør już od pierwszych chwil sprawił wrażenie miasta, które żyje morzem od setek lat. Większość turystów przyjeżdża tu głównie dla zamku Kronborg, słynnego „zamku Hamleta” (o zamku przeczytasz tutaj), ale mnie dużo bardziej urzekło samo stare miasto i nabrzeże. W Helsingør wciąż można poczuć atmosferę dawnego portowego miasta kupieckiego. Wystarczy odejść kilka ulic od dworca, by znaleźć się pośród wąskich brukowanych uliczek i średniowiecznej zabudowy. Kolorowe domki stoją tu ciasno obok siebie — żółte, ceglane, błękitne, zielone lub czerwone — z krzywymi dachami, małymi oknami i kwiatami w oknach. Spacer po Helsingør najlepiej zacząć bez planu. To miasto nie potrzebuje listy atrakcji. Najprzyjemniej jest po prostu skręcać w kolejne uliczki i obserwować detale — stare latarnie, drewniane drzwi, małe kawiarnie, ukryte dziedzińce i domy pamiętające czasy, gdy przez cieśninę przepływały setki statków handlowych. W wielu miejscach czuć atmosferę dawnego hanzeatyckiego portu. Miasto jest zadbane, ale nie sterylne. Nadal ma w sobie coś autentycznego i trochę surowego.

 

Bardzo spodobało mi się również nabrzeże. Promy do Szwecji odpływają niemal bez przerwy, a po drugiej stronie cieśniny widać już Helsingborg. Morze jest tutaj wszechobecne — słychać mewy, czuć wiatr i zapach portu. W okolicach dawnej stoczni miasto zyskało bardziej nowoczesny charakter. Stare przemysłowe budynki połączono z przestrzeniami kultury i nowoczesną architekturą ze szkła. To tutaj mieści stoczniowe muzeum.

 

W różnych częściach miasta można też natknąć się na fontanny, niewielkie rzeźby oraz rozmaite murale i instalacje lokalnych artystów. Jedną z bardziej znanych jest mała figurka chłopca — odpowiednik kopenhaskiej Małej Syrenki, ale bez rybiego ogona. Takie detale sprawiają, że Helsingør odkrywa się powoli, bardziej podczas spaceru niż klasycznego zwiedzania.

 

 

Spacerując uliczkami starego miasta nie sposób przejść obojętnie obok rozmaitych dekoracji kwiatowych, uroczych klombów czy dzikiej przyrody, która okala stare mury. Wygląda to wręcz bajkowo. Wieczorem miasto robi się jeszcze piękniejsze. Światło nad Øresundem staje się inne, stare kamienice nabierają jeszcze cieplejszych kolorów, a port i uliczki powoli cichną. 

Wpis o Kopenhadze - znajdziesz tutaj.

Wpis o Rungsted - dom Karen Blixen - znajdziesz tutaj.